மதத்தை விமர்ச்சிக்கலாம் நாகரீகமாக..!

 

  
சமீபகாலமாக பதிவுலக நடக்கும் சண்டைகளை பார்க்கும் பொழுது மிகவும் வெருக்க தக்க வகையில் உள்ளது. அந்த சண்டையில் மதம் பிரதான இடம் வகிக்கின்றது. மதம் மனிதனை பக்குவப் படுத்தி அவனை நேர்வழியில் செல்ல வழிவகை செய்ய வேண்டும். மாராக ஒருவர் மீது மற்றவர் ஆதிக்கம் செலுதும் வகையில் அது இருக்க கூடாது. என்னை பொருத்த வரையில் சில மூட பழக்கவழக்கங்களை தவிர மதங்களில் எந்த குறையும் இருப்பதாக படவில்லை. அதை பின் பற்றும் மனிதனிடம்தான் குறை உள்ளதாகவே தோன்றுகிறது. எல்லா மதங்களுமே அமைதியயும் அன்பையும் தான் போதிகின்றன.

 

மததின் பெயரால் ஏன் இத்தனை சண்டைகள். ஒருவர் மற்றவரின் மததை அவமதிப்பது போல் சமீபத்தில் அதிக அலவில் பதிவுகள் வந்து கொண்டு இருகின்றது. நாட்டில் வேரு எந்த பிரசினையும் இல்லயா. பதிவில் எழுத நாட்டில் என்னற்ற பிரசினைகள் நிறைந்து உள்ளது. அது குறித்து பதிவில் எழுதி அதை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்க வேண்டிய பதிவர்கள் இப்படி மதத்தின் பெயரால் அடித்து கொள்வது யாருக்கு என்ன பயனை கொடுத்து விட போகின்றது. மததை தூற்றி குறிப்பாக முஸ்லீம்களையும் முஸ்லீம் மதத்தையும் விமர்சிகின்றேன் என கீழ் தரமாக எழுதும் பதிவர்கள். உன்மையாக இஸ்லாம் மததை விமர்சித்து அதில் இருக்கும் தவறான விசயங்களை இஸ்லாமிய நன்பர்களுக்கு விளக்க வேண்டும் என்ற என்னம் இருப்பதாக தெரியவில்லை. மாறாக மதம் குறித்து அவதூராக எழுதினால் அதன் மூலம் வாசகர்களின் என்னிக்கை அதிகரிக்கும் என்ற என்னதை தவிர வேறு காரனம் இருப்பதாக தெரியவில்லை.

 

அவர்கள் எழுதும் பதிவில் அவர்களின் சில அடி வருடிகள் ஒட்டு போட்டு அதை தமிழ்மனத்தில் முன்னனி இடுகை பட்டியலில் கொண்டு வர போராடுகின்ரார்கள். இதனால் யாருக்கு என்ன பயன் இந்த பதிவர்கள் சிந்திக்க மறுகின்றனர். மததின் பெயரால் அடித்து கொள்வதால் நமக்குள் பிரிவினை ஏற்படுவதை தவிர வேறு என்ன நிகழ்ந்து விட போகின்றது. அவர்கள் மதம் குறித்து பேசுகின்றனர் அதனால் நாங்கள் விமர்ச்சிகின்றோம். என கூறுவதாக இருந்தால். மததை விமர்ச்சிப்பது தவறு இல்லை. அதை நாகரீகமான முறையில் செய்யுங்கள். எல்லா மதமும் விமர்ச்சனத்திற்க்கு உட்பட்டவைதான். ஆனால் ஒரு மதம் குறித்து கீழ் தரமாக எழுதுவதை குறைத்து கொள்ளுங்கள். ஆரோக்யமான அறிவு பூர்வமான கருத்துக்களை மதம் குறித்து முன் வையுங்கள். ஹிட்சை எப்படி வேண்டுமானாலும் அதிகரித்து கொள்ளலாம். ஒரு சாரார் மீது செற்றை வாரி இரைத்து அதன் மூலமாக பெருகின்ற ஹிட்சை வைது என்ன சாதித்து விட போகின்றீர்கள். பதிவுலக நன்பர்களே சிந்தியுங்கள்.

கூடான்குளமும் அமெரிக்க பணமும்..!

கூடாங்குளம் அனு மின் நிலயத்தை எதிர்த்து போராடும் மக்களுக்கு தலைமை தாங்கும் உதயகுமார் என்பவருக்கு அமேரிக்காவில் தொண்டு நிறுவனம் என்ற பெயரில் செயல் படும் சில அமைப்புகள் மூலமாக பணம் வருகிரது என்று கூறி இருப்பது யாரோ சாமானியனின் கூற்று அல்ல இந்திய பிரதமர் மன்மோகன் சிங் தான் பத்திரிக்கையாளர்களுக்கு முன் மேற்க்கண்டவாறு கூறியுள்ளார்.

தங்கள் போராட்டத்தை கொச்சை படுத்தும் விதமாக பிரதமர் தங்கள் மீது பொய்யான குற்றச்சாட்டை சுமத்தியுள்ளதாகவும் அதை பிரதமர் அவர்கள் நிருபிக்க வேண்டும். என்றும் அவ்வாறு நிருபிக்க வில்லையெனில் பிரதமர் மற்றும் அமைச்சர் நாராயன சாமி மீதும் வழக்கு போடுவேன் என்றும் உதயகுமார் கூரியுள்ளார்.இந்த நிலையில் ரஷ்ய தூதர் தாங்கள் நினைத்தது போல இந்த போராட்டதிற்கு பின்னால் அமேரிக்கவின் கை உள்ளது என்பது இந்திய பிரதமரின் அரிக்கை மூலம் நிருபனமாகியுள்ளது என கூரியுள்ளார்.

இந்த விசயத்தில் நாம் ஒன்றை கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டியுள்ளது. அமேரிக்காவில் இருந்து பனம் வந்துள்ளது என கூறுவது யாரோ ஒரு சாமனியனோ அல்லது தினமலர் போன்ற கூலிக்கு மாரடிக்கும் பத்திரிக்கையோ அல்ல இந்தியாவின் பிரதமர்.இந்தியாவின் அனைத்து அதிகாரங்களும் படைத்தை பாரத பிரதமர். இந்தியாவில் அரசுக்கு எதிராக போராடும் சிலருக்கு அமேரிக்காவில் இருந்து பனம் வருகின்றது என்பதை தெரிந்து இருக்கும் பொழுது அதற்கான அனைத்து ஆதாரங்களையும் ஒன்று திரட்டி உதயகுமாரை கைத்து செய்து நீதிமன்றத்தில் அவருக்கு எதிரான ஆதாரங்களை சமர்பித்து அவருக்கு தண்டனை வாங்கி தருவது ஒரு நாட்டின் அரசுக்கும் அந்த அரசை வழி நடத்தும் பிரதமருக்கும் பெரிய விசயமல்ல அதை விடுத்து ஒரு சிறு பிள்ளை செய்வது போல அறிக்கை விட்டுக் கொண்டு இருப்பதை பார்க்கும் பொழுது பிரதமர் சுய நினைவோடுதான் இருக்கின்றாரா என்ற என்னம் எழுகின்றது.

கூடங்குளத்தில் போராட்டம் நடத்துபவர்கள் அந்த போராட்டத்தில் கலந்து கொள்பவர்களுக்கு பனம் கொடுப்பதாக ஒரு செய்தி உலவிகொண்டு உள்ளது. அதே நேரத்தில் கூட்டம் கூட்ட வேண்டுமென்றால் பனம் கொடுத்து கூட்டத்தை கூட்டுவது சாத்தியம். ஆனால் ஒரு நாட்டின் அரசை எதிர்த்து போராட்டம் நடத்துவதற்கு மக்களை பனம் கொடுத்து கூட்டுவது என்பது இயலாத காரியம். மக்களுக்கு உன்மையில் அரசின் நடவடிக்கை பிடிக்காத பிடிக்காத நிலை இருந்தால் தான் பின் விளைவுகளை பற்றி கவலை படாமல் போராட முன்வருவார்கள்.ஒரு நாட்டின் அரசை எதிர்த்து போராடினால் என்ன என்ன பின்விளவுகள் வரும் என்பது நாம் அனைவருக்கும் தெரியும். அப்படி இருக்கும் பொழுது நாட்டின் அரசங்கத்தை எதிர்த்து போராட கூலிக்கு பனம் பெருபவர்கள் வருவார்களா என்பது ஐய்யமே.

அமேரிக்கவில் இருந்து பணம் பெற்று இருப்பதாக கூறப்படும் உதய குமார் என்பவர் மீது சட்டபடி நடவடிக்கை எடுப்பதை விடுத்து. இவ்வாறு நடந்துள்ளது என பத்திரிக்கைகளுக்கு கூறுவதன் நோக்கம் போராடும் மக்களை திசை திருப்ப வேண்டுமென்பதாக இருக்குமோ என்ற ஐய்யம் எழுவதை தவிற்க முடியவில்லை. உதயகுமார் என்பவர் தம்மீது பொய்யான குற்றச் சாட்டு சுமத்தப்படுள்ளது அதை நிறுபிக்க வில்லயெனில் பிரதமர் மீது அவதூறு வழக்கு போடுவேன் என்று கூறியும் அவர் குற்றத்தை நிறுபிக்க எந்த நடவடிக்கயும் எடுத்ததாக தெரியவில்லை. உன்மையில் இந்த போராட்டத்திற்கு அமேரிக்கவில் இருந்து பனம் வந்ததா? அல்லது மக்களை திசை திருப்ப வேண்டுமென்பதற்காகவா?

வங்கி ஊழியர்கள் மட்டும் வானிலிருந்தா குதித்தார்கள்?

மக்கள் தங்கள் சேமிப்புகளை அரசு வங்கியில் சேமிப்பது பெரிய வட்டி கிடைக்கும் என்ற நோக்கில் அல்ல. அப்படி பெரிய வட்டி வேண்டுமென்றால் தனியார் நிதி நிறுவனங்களில் சேமைத்து இருப்பார்கள். அவர்கள் அரசு வங்கியில் சேமிபதன் நோக்கம் வட்டிக்க அல்ல தாம் கஷ்ட்டப்பட்டு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சேமித்த பணம் வீட்டி வைத்திருப்பது பாதுகாப்பானது அல்ல. அதை அரசு வங்கில் செமித்து வைத்தால் அதை அரசிடமே கொடுத்து வைப்பது போன்றது. நமது பணத்துக்கு அரசே பாதுகாப்பு கொடுக்கும். அரசின் பாதுகாப்பும் மற்றவர்களின் பாதுகாப்பை விட சிறந்ததாக இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையில் தான்.


ஆனால் மக்களின் எதிர்ப்பார்ப்பை வங்கிகள் நிரைவேற்றுகின்றனவா என்றால் இல்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். முதலில் வங்கி ஊழியர்கள் தமது வடிக்கையாலர்களிடம் நடந்து கொள்ளும் முறை மிகவும் கண்டிக்க தக்க முறையில் இருகின்றது. இதை நானே நேரடியாக பார்த்துளேன். இந்தியன் ஒவர்சீஸ் வங்கியில் ஒரு எழுபது வயது மதிக்க தக்க முதியவர் பென்சன் வாங்குவதர்க்காக வந்திருப்பார் போல. அந்த முதியவர் வங்கி ஊழியரிடம் தமது கனக்கு புத்தகத்தை நீட்டியவாரு தமக்கு பென்சன் வந்து விட்டதா என கேட்டார். அதற்க்கு அந்த வங்கி ஊழியர் அந்த பெரியவரின் கனக்கு புத்தகத்தை கூட கையில் வாங்காமல் "தேதி அஞ்சி தானே ஆவுது அதுகுள்ள நோட்ட தூக்கிகிட்டு வந்துட்ட போ போ போய் பதினஞ்சி தேதிக்கு மேல வா தொர என்னமோ பனத்த பேங்குள போட்டு வச்சிருக்க மாதிரி வந்துட்டாரு"  இந்த வார்த்தையை கேட்ட அந்த முதியவரின் முகம் வாடிவிட்டது. பொதுமக்கள் நிரைந்த அந்த பொது இடத்தில் தமக்கு ஏற்பட்ட அவமானத்தை என்னி எந்த அளவுக்கு அந்த முதியவர் கூனி குறிகியிருப்பார். வங்கி பனியில் இருந்து விட்டால் என்ன அவர்கள் வானில் இருந்தா குதிதார்கள். அந்த முதியவரும் அரசு பனியில் இருந்து ஓய்வு பெற்றவராகதான் இருக்க வேண்டும். நாளை இந்த வங்கி ஊழியரும் ஓய்வு பெரும் நாள் வரும் அந்த முதியவருக்கு வந்த நிலமை இந்த வங்கி ஊழியருக்கும் வேறொரு வங்கி ஊழியாரால் வரும் வறலாறு திரும்பும். தமிழகத்தில் வங்கியுடன் தொடர்பு வைத்திருக்கும் அனைவருக்கும் தெரிந்து இருக்கும். வங்கி நடவடிக்கையில் ஒரு படிவத்தை தவறாக பூர்த்தி செய்து கொடுத்துவிட்டால் போதும் அதற்கு அந்த ஊழியர் எப்படி நடந்து கொள்வார்கள் என்று.

அவர்கள் நாம் வங்கியில் போட்டு வைத்திருக்கும் பனத்தை வெளியில் வட்டிக்கு விட்டு தான் சம்பளம் வாங்குகின்றார்கள் என்பதை ஏனோ மறந்து விடுகின்றார்கள். நாம் அவர்களின் வங்கியில் கனக்கு வைக்கவில்லை என்றால் அவர்களுக்கு அங்கு வேலையே இருக்காது. ஏதாவது மலிகை கடைக்கு கனக்கு பிள்ளையாகதான் போக வேண்டுமென்பதை மறந்து செயல் படுகின்ரனர். அரசு பனியில் இருந்தால் என்ன மனிதாபிமானத்தை அரசு அழுவலகத்தின் வாசலில் புதைத்து விடுவார்களா?

அடுத்து வங்கியில் நாம் செமித்து வைக்கும் பனம் அங்கு பாதுகாப்பாக தான் உள்ளதா. சமீபத்தில் சென்னையில் ஒரு வங்கியில் பட்ட பகலில் கொல்லை சம்பவம் நடந்துள்ளது. அந்த வங்கியில் கங்கானிப்பு கேமராக்கள் கூட இல்லாமல் இருந்துள்ளது. காவல்துறை பல முறை வங்கியில் கண்கானிப்பு கேமராக்கள் பொருத்துங்கள் என்று அறிவுறித்தியும் கண்கானிப்பு கேமரா பொருத்த படவில்லை என காவல் துறை கூறுகின்றது. கண்கானிப்பு கேமரா பொருத்தாமல் இருந்ததால் பட்ட பகலில் நடந்த இந்த கொல்லை சம்பவத்தில் ஈடு பட்டவர்களை பிடிக்க முடியவில்லை. வங்கியில் திருடு போனதுகப்புறம் இப்பொழுது அங்கே கங்கானிப்பு கேமரா பொருத்துகின்றார்கள். கண் கெட்ட பிறகு சூரிய நமஷ்க்காரம் எதற்கு.

இந்திய அணியின் பதினோறு கோமாளிகள் - III

இதன் முந்தய பாகம் படிக்காதவர்கள் இங்கு படித்துக்கொள்ளவும்

இந்திய அணியின் பதினோரு கோமாளிகள் பாகம் - ஒன்று  பாகம்- இரண்டு

 

அஸ்வின்: இந்திய அணியில் சீனியர் வீரர்கள் எப்படி மொக்கையாக  விளையாடினாலும் அனும்பவம் மட்டும் இருந்தால் போதும். முந்தய  சாதனைகளை வைத்து கொண்டு தொடர்ந்து விளையாடிக் கொண்டே  இருக்கலாம்.  யாரும் ஏதும் செய்ய முடியாது என்ற பல்லவியை ஹர்பஜன்சிங்  விசயத்தில் உடைத்து காட்டியவர்.   

 

என்னதான் ஐபிஎல் மேட்ச்சில் சிறப்பாக விளையாடினாலும் இந்திய அணியில் இடம்பிடிக்க கொஞ்சம் போராடவேண்டிதான் இருந்தது. காரணம்  ஹர்பஜன்  என்ற ஜாம்பவான். ஹர்பஜனை பின்னுக்கு தள்ளிவிட்டு அணியில் இடம்பிடித்தார். இவர் பந்து வீசும் முறையும்  வித்தியாசமாகத்தான் உள்ளது. ஆஸ்திரேலிய போன்ற வேக ஆடுகளங்களிலும்   ஓரளவுக்கு விக்கெட்டும் எடுத்து வருகின்றார். இவர் இப்போல்துதான் அணிக்கு  வந்திருக்கின்றார் எனவே இவர் இந்திய அணியில் தொடர்ந்து  தன்னுடைய  இடத்தை தொடர்ந்து தக்கவைத்து கொள்வாரா என்று  பொறுத்திருந்துதான்  பார்க்க வேண்டும்.  

 

ஜாகிர் கான்: நான் கிரிக்கெட் பார்க்க ஆரம்பித்த தொடக்க காலத்தில் வாசிம்  அக்கரம்,  டொனால்ட் போன்ற அதிவேக பந்து வீச்சாளர்கள் இந்திய  அணிக்கு எப்பொழுது கிடைப்பார்கள் என்ற ஏக்கம் இருக்கும் அதை ஸ்ரீ நாத்  ஓரளவுக்கு  நிறைவு செய்தாலும் சச்சின் கேப்டனாக இருந்த பொழுது ஸ்ரீ நாத்தை   அதிகமாகவே பயன்படுத்தியதின் காரணமாக விரைவாகவே ஓய்வு பெற்றுவிட்டார்.  அந்த இடத்தை மிக சரியாக நிறைவு செய்தது ஜாகிர்கான் தான்.

 

ஆனால் துரதிர்ஷ்டம் இவர் அதிகமாகவே  காயங்களால் பாதிக்கப்பட்டார்.  அதற்க்கு  காரணம் இந்திய அணியில்  பந்து வீச்சாளர்களை சுழற்சி  முறையில் தேர்ந்து  எடுக்கததுதான்.  ஒரு கட்டத்தில் இவருடைய  கிரிகெட்  வாழ்க்கை முடிந்துவிட்டதாக  தோன்றியது.  இவருக்கு நல்ல நேரம் இருக்கும்  போல காயத்தில் இருந்து விடுபட்டு மீண்டும்  இந்திய அணியில் இடம்  பிடித்து விட்டார். இருந்த பொழுதும் எப்பொழுது காயம்   ஏற்படும் என்று  தெரியாது.  எப்பொழுது  வேண்டுமானாலும் காயம் ஏற்படும் என்ற நிலைதான்  உள்ளது.  

 

இஷாந்த் சர்மா: இந்திய அணி வீரர்கள் என்றால் ஐந்து அடி அல்லது  ஐந்தரை அடிதான்  இருப்பார்கள்  என்ற மனநிலை எல்லோரிடமும்  இருந்தது. மற்ற நாட்டு  வேகபந்து  வீச்சாளர்களை எல்லாம் பார்த்தால்  ஆறு அடி  உயரத்திற்கு   மேல் இருப்பார்கள் அவர்கள் பந்துவீச்சு  அச்சுறுத்தும் விதத்தில் இல்லை  என்றாலும் பந்து வீச்சாளர்களின்  தோற்றமே எதிரணி வீரங்களை  பயமுறுத்தும்  விதத்தில் இருக்கும். அந்த வகையில் இந்திய அணி பந்து வீச்சாளர்கள் எதிரணி வீரர்கள்  மத்தியில் ஒரு பாவப்பட்ட ஜந்துவை  போலதான் இருப்பார்கள்.    

 

இந்திய அணியியல் முதன் முறையாக ஆறு அடிக்கும் உயரமான பந்துவீச்சாளர்கள் உண்டு என்று நிருபிக்கும் விதமாக இந்திய அணியில் இடம் பிடித்தவர்தான் இஷாந்த் சர்மா. இவரின் ரிவர்ஸ் ஸ்விங் எதிர் அணியில் வயிற்றில் புலியை கரைக்கும் விதத்தில் இருந்தது.  கடந்த  ஆஸ்திரேல சுற்று பயணத்தின் பொழுது ரிக்கி பாண்டிங்கை தனது ரிவர்ஸ் ஸ்விங் மூலம் படாத பாடு படுத்தினார். இவரின் போறாத காலம் டெஸ்ட்  போட்டிகளில் தொடர்ந்து இடம் பிடித்த பொழுதும் ஒருநாள் அணியில்  இவரால் நிரந்தர இடம் பிடிக்க முடிய வில்லை.

 

உமேஷ் யாதவ்: இவர் இப்பொழுதான் சர்வதேச போட்டிகளில் இடம்  பிடித்துள்ளார். ஐவரும் ஒரு அதுவேக பந்துவேச்சாளர் தான். இந்த  ஆஸ்திரேலிய தொடரில் சிறப்பாக தான் பந்துவீச்சி கொடிருக்கின்றார். இவர் இப்பொழுதான் விளையாட ஆரம்பித்திருப்பதால் இவரை பற்றி கணிக்க சிறிது காலம் பிடிக்கும். எனவே பொறுத்திருந்து பார்க்கலாம்.

 

                                                                                                                           -முற்றும்             

 

                   

வாழ்ந்து கெட்ட மாமேதை..!

ராமராஜன் இந்த பெயர் இன்று அனைவருக்கும் ஒரு கேலிக்குரிய பெயராகிவிட்டது. ஆனால் இரு இருபத்தி மூன்று வருடம் பின்னோக்கி சென்றோம் என்றால் அனைத்து தயாரிப்பாளர்களின் மந்திர சொல் ராமராஜன்.

ஒரு சின்ன கொசுவத்தி:

16 - ஜூன் 1989 வருடம் கரகாட்டக்காரன் என்ற படம் ரிலீசானது.  இந்த படத்தை  G B கம்பைன்ஸ் வெளியிட்டது.   இளையராஜாவின் இசையில் அனைத்து பாடல்களும் சூப்பர் ஹிட்டானது. இந்த படத்த இயக்கினது இளையராஜாவின் சகோதரர் கங்கை அமரன். இந்த படம் இந்த அளவுக்கு வெற்றி பெரும்ன்னு நானே எதிர்பார்க்கலன்னு ஒரு நேர்காநல்ல  கங்கை அமரனே சொன்னார் அந்த அளவுக்கு அந்த படம் சூப்பர் ஹிட். இந்த படத்தின் தயாரிப்பலார்கள் திரு. கருமாரி கந்தசாமி  மற்றும் ஜெ.துரை அவர்கள். இந்த படம் தொடர்ச்சியாக இறைண்டரை வருடம் ஓடியதாக நினைவு.   

எப்படியாவது ராமராஜனை வைத்து ஒருபடமாவது இயக்கிவிட வேண்டும் என்று  அனைத்து இயக்குனகளும்  ஏங்கிய காலம் அது. எங்கள் ஊர் பகுதிகளில்  கரகாட்டகாரன் பார்க்க மக்கள் வண்டி கட்டி கொண்டு  டூரிங் டாகீச்க்கு  சோத்து மூட்டையுடன் சென்றது 'நல்ல தங்கள்' என்ற  அப்புறம் அது கரகாட்டக்காரனுக்கு  மட்டுமே. அதன் பிறகு பல நல்ல படம் என்று சொல்லிக்கொள்ளும்  அளவுக்கு படங்கள் வந்தாலும் கரகாட்டக்காரன்  அளவுக்கு  கிராமங்களில்  தாக்கத்தை  ஏற்படுத்தவில்லை.  

ராமராஜன் சினிமாத்துறையில் உச்சாணி கொம்பில் இருந்தகாலம் அது. மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது என்ற பழமொழிக்கு ஏற்ப காலம் மாறியது. கால ஓட்டத்தில் பல புதிய நடிகர்கள் வர தொடங்கினார்கள். மக்களின் ரசனையும் மாறியது ஆனால் ராமராஜனுக்கு மக்களின் ரசனைக்கு தகுந்தவாறு தன்னை புதுபித்துகொள்ள   தெரியவில்லை. 

பிரபு, சத்யா ராஜ், பாண்டியராஜ் போன்ற நடிகர்கள் தங்களுக்கு எது ஒத்து வருமோ அது போன்ற பாத்திரங்களை தேர்ந்தெடுக்க தொடங்கினார்கள். உதாரணமாக இரண்டாவது  ஹீரோ பாத்திரம் 

ஆனால் நம்ம ராமராஜ் சார் மட்டும் நடித்தால் ஹீரோ அதுவும். எம்.ஜி. ஆர். அதிகம்  நடித்த ஏழை மக்களுக்கு   உதவுவது. பெண்களை தானாக தேடி செல்லாமல் பெண்கள் கதாநாயகனை தேடிவரவேண்டும். போன்ற  கதை அமைப்புள்ள பாத்திரங்களையே தேர்ந்தெடுத்து நடித்ததும் தான் இன்று சீறிவரும் காளை, மேதை  போன்ற படங்களில் நடிக்க வேண்டிய சூழ்நிலை எற்ப்படக்காரணம்.

பின்னர் அவர் தீவிர அரசியலில் ஈடுபட தொடங்கினார் அ தி மு க சார்பில் பனிரெண்டாவது லோக்சபா  தேர்தலில்  திருசெந்தூர் தொகுதியில் போட்டியிட்டு வெற்றியும் பெற்றார்.  சரி ராமராஜனின்  பாதை மாறிவிட்டது என்று பார்த்தல் பதிமூணு மாதம்தான்  அந்த வாழ்க்கை.  புரச்சி தலைவியின்  ஆசியால் ஆரம்பித்த இடத்திற்கே மறுபடியும்  வரவேண்டிய நிலை.  

சரி அரசியல் பொழப்புதான் நாசமா போய்டுச்சி நடிப்பு தொழிலையாவது கவனிக்கலாம்  என்றால் 'முத்தின கத்தரிக்காய்' மார்கெட்டில் விலை போகவில்லை. அப்பொழுதான்  எல்லா நடிகர்களும் செய்யும் ஒரு முட்டாள் தனமான காரியத்தை செய்தார். அதுதான்  சொந்த படம் எடுப்பது அதிலும் மரண அடி. அதன் மூலம் கடன் தொல்லை  குடும்ப பிரச்னை என்று அவர் வாழ்கையில் சூறாவளி அல்ல சுனாமியே வீச  ஆரம்பித்தது.

என்ன லுக்குடா..! இதுக்கு பேர்தான் ராஜபார்வையோ  

இப்படி பல பிரச்சினைகளை சந்தித்து விடா முயற்சியின் காரணமாக இரண்டாவது ரவுண்டுக்கு  மேதை  தயாராகி விட்டார்.  எங்க மக்கள் நாயகன் யானையல்ல விழுந்தால் ஏல முடியாமல்  போக. அவர் ஒரு அரேபிய குதிரை எத்தனை முறை விழுந்தாலும் எழுந்து மறுபடியும் விழுந்து மறுபடியும்  எழுந்து மறுபடியும் விழுந்துன்னு உங்கள் மனதை உறுதிபடுத்த  மேதை போன்ற படங்களை தொடர்ந்து கொடுத்து கொண்டே இருப்பார் என்று தெருவித்து கொள்கின்றோம் 

               

 

இந்திய அணியின் பதினோரு கோமாளிகள்-II

இதன் முந்தய பாகம் படிக்காதவர்கள் இங்கு படித்துக்கொள்ளவும்

இந்திய அணியின் பதினோரு கோமாளிகள் பாகம்- இரண்டு

V V S  லக்ஷ்மன் : இவரின் தொடக்க கால கிரிகெட்  வாழ்க்கை சிறப்பாக அமையவில்லை. பல போராட்டங்களை சந்திக்க வேண்டி இருந்தது. இந்திய அணியில் தனக்கான இடத்தை கண்டு பிடிபதற்கு இவர் அதிகமாகவே போராடவேண்டி இருந்தது. இந்த போராட்டத்தில் இவர் தனது ஆட்ட முறையை மற்றாததின்  காரணமாக ஒருநாள் அணியில் இவரால் தனக்கான நிரந்தர இடத்தை தக்கவைக்க 

முடியவில்லை. டெஸ்ட் அணியிலும் சோதனை முயற்சி என்ற அடிபடையில்   தொடக்க 

ஆட்டக்காரராகவும் களமிரக்கபட்டார். 

பல போராட்டத்திற்கு பிறகுதான் தனக்கான நிரந்தர இடத்தை பிடித்தார். இவரின்ஆட்ட முறை வெகு இயல்பாகவே டெஸ்ட் போட்டிகளுக்கு பொருந்தி வந்தது .இவர் எப்பொழுதும் ஆஸ்திரேலிய அணிக்கு சிம்ம சொப்பனமாகவே  இருந்து வந்துள்ளார். பொதுவாக இவருடன் ஒரு இயல்பு உள்ளது. முதல்  இன்னிங்க்சில் சிறப்பாக விளையாடவில்லை எனில் இரண்டாவது இன்னிங்க்சில்

சிறப்பாக விளையாடுவார். ஐவரும் ஒய்வு பெரும் தருணத்தை நெருங்கி விட்டதாகவே  தெரிகின்றது. இந்த ஆஸ்திரேலிய தொடரில் இவரும் சொல்லிக்கொள்ளும் படி விளையாட வில்லை. 

  

M S தோணி: இந்திய அணியின் சாதனை கேப்டன், இவர் தலைமையில் தான் 20 - 20 உலக கோப்பை 50 ஓவர் உலக கோப்பை டெஸ்ட் அணி ரேங்கிங்கில் நம்பர் 1  என்று எந்த அணி தலைவரும் செய்யாத  சாதனையை இந்திய அணி நிகழ்த்தி காட்டியது. இந்த சாதனை இவரின்   திறமைக்கு  கிடைத்ததுன்னு  சொல்ல முடியாது.  அதிர்ஷ்டம்  இவருக்கு  கைகொடுத்ததுன்னுதான் சொல்லணும்.

என்னை பொறுத்தவரையில்         இவர் ஒரு மந்தமான செயல்படாத கேப்டன்னு தான் சொல்லணும்.  இன்று  இவரின்  தலைமை பதவி  கேள்வி  குறியாகி  உள்ளது.   இவரின் செயல்  பாடுகளை பார்த்து  நான்  முன்பே எதிர்பார்த்து  ஒன்று தான்.

டெஸ்ட்            போட்டி          என்பது ஒருநாள் போட்டியில்                       இருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது.  ஒருநாள் போட்டியில் ரன்களை  கட்டுபடுத்துவது எவ்வளவு  முக்கியமோ  அதுபோல டெஸ்ட் போட்டியில் விக்கெட்  எடுப்பது  மிக  அவசியம். போட்டிகளிபோது  ஒரு சில நான்கு ரன்கள்  போய்விட்டால்  உடனே கல தடுப்பை தளர்த்தி  மட்டை வீச்சாளர்கள்  ஒன்று இரண்டாக  ரன் எடுக்கும் வாய்ப்பை கொடுத்து  விடுவார். டெஸ்ட் போட்டிகளை பொறுத்த வரையில் சில நான்கு ரன்கள் போவதை பற்றி கவலை  படாமல் களத்தடுப்பை இறுக்கமாக  அமைத்து மட்டை வீச்சாளர்களுக்கு  அழுத்தம் தரவேண்டும்.  அப்பொழுதுதான் மட்டை வீச்சாளர்  அழுத்தத்தின்  காரணமாக ஒரு சில தவறுகள் செய்ய நேரிடும்.  அதை சரியாக  பயன்படுத்தி அந்த  விக்கெட்டை  எடுக்க முடியும். அதுபோல இவரின் அணுகு முறை பின்கள மட்டை வீச்சாளர்களை  கட்டுபடுத்தமுடியாமல்  பல  ஆட்டங்கள்  வெற்றி  பாதிக்கப்பட்டுள்ளது.   இவரிடம் ஆக்ரோஷம்  இல்லை என்பது போட்டிகளை காணும்பொழுது தெளிவாக தெரியும்.  இவரிடம் டெஸ்ட்  போட்டிக்கான தலைவர் பதவியை கொடுத்தது என்பது  செத்தவன் கையில் கொடுக்கப்பட்ட வெற்றிலை பாக்கை போன்றது.

விராத் கோலி:  இவர் ஒரு வளர்ந்து வரும் அருமையான இளம் வீரர்.  இவர் ஒருநாள் போட்டிகளில் நல்ல சராசரி  வைத்துள்ளார். தோனியின்  அணுகுமுறையால் இவரின் எதிர்காலமும் கேள்வி குறியாகிடும்போல.  பந்து நன்கு எழும்பும் வேக ஆட்டகலங்களில் சச்சின், திராவிட் போன்ற  ஜாம்பவான்கள் என்று சொல்லும் வீரர்களே தினரும்பொழுது இவர் என்ன  செய்வார். இவர் களமிறங்கும் ஒவொரு ஆட்டத்திலும் இந்திய அணி சொற்ட்ப  ரன்கள் எடுத்து  நான்கு அல்லது ஐந்து விக்கெட் இழந்து தினறிக்கொண்டு  இருக்கும்.  பந்து நன்கு எழுந்து வேகமாக திரும்பும் ஆட்டகலங்களில்  பதட்டம்  காரணமாக விரைவாக வெளியேறும் நிலை ஏற்றப்பட்டு  விருகின்றது. இதற்க்கு அனுபமின்மைதான் காரணம். முனகல வீரர்கள்  நல்ல அடித்தளம் அமைத்து கொடுத்தால் தான் இவர் போன்றவர்கள் பதற்றம்  இல்லாமல் விளையாட முடியும்.

பதிவு ரொம்ப பெரியதாகி விட்டதால் தொடரும்...!             

சரி செய்ய முடியாத சாலை போக்குவரத்து.!

நகரத்தின் கடைவீதியில் சைக்கிள் ஓட்டவோ, நடைபாதையில் நடக்கவோ முடியாதபடி கார்கள் வரிசையாக நிறுத்தப்பட்டிருக்கும்போது, அதற்காக ஒரு குடிமகன் எரிச்சலும் மனக்கொதிப்பும் அடைந்தால், அதை நகரத்தின் வளர்ச்சி என்று நினைத்து சமாதானம் அடைய வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

அந்த மனக்கொதிப்பு நியாயமானதுதான் என்று நமக்குப் புரிய வைத்திருக்கிறார் கொலம்பியா நாட்டின் பொகோடா நகரமன்றத்தின் முன்னாள் தலைவர் என்ரிக் பெனலோசா. ஏனென்றால், "கார்நிறுத்தும் இடம் (பார்க்கிங்) என்பது அந்நாட்டுக் குடிமகனின் அரசியல் சாசனம் வழங்கிய உரிமை அல்ல. அது தனிப்பட்ட நபர்களின் பணத்தைக் கொண்டு, தனிப்பட்ட இடத்தில் தீர்வு காணப்பட வேண்டிய, தனிப்பட்ட பிரச்னை'

சென்னையில் இந்திய தொழிற்துறை சம்மேளனம் (சிஐஐ) நடத்திய கலந்துரையாடல் நிகழ்வில் இதை அவர் குறிப்பிடும்போது, நடைபாதையில் நடக்கும் சாதாரணக் குடிமகனின் ஆத்திரம் நியாயமடைகிறது.

இவர் இங்கே பேசியது மட்டுமல்ல, அவரது ஊரில் நடைமுறைப்படுத்தியவரும்கூட. சாலைகளில் கார் நிறுத்தங்களுக்குத் தடை விதித்தவர். "ஒரு நகரின் தரத்தை நிர்ணயிப்பது அந்நகரில் உள்ள மேம்பாலங்களோ, நெடுஞ்சாலைகளோ அல்ல. அகலமான நடைபாதைகள். ஐரோப்பிய நாடுகளில் உள்ள நகரங்களைப் பாருங்கள். நடைபாதைகளுக்கும், சைக்கிளுக்கும் அதிக இடம் தந்திருக்கும்' என்றும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

சென்னை நகரில் தற்போது அமைக்கப்படும் மேம்பாலங்கள்கூட 5 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு போக்குவரத்து நெரிசலைத்தான் தரும் என்றும் தீர்க்கமாகக் கூறுகிறார் அவர். "பொதுமக்களுக்கான பஸ் போக்குவரத்துதான் தேவை. ஒரு பஸ் தடத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் 40,000 பேர் பயணம் செய்ய முடியும் என்றால், அதேநேரத்தில் ஒரு கார் தடத்தில் 2,000 பேர்தான் பயணம் செய்ய முடியும்' என்பது அவரது கருத்து.

ஏன் இது நமது ஆட்சியாளர்களுக்கும் அதிகாரிகளுக்கும் புரியவில்லை? ஏன் அவர்கள் இதையெல்லாம் யோசித்துப் பார்க்காமல், மேம்பாலங்களும், கார் பார்க்கிங் இடங்களையும் விரிவாக்கிக்கொண்டே போகிறார்கள்?

சென்னை போன்ற பெருநகரங்களில் முக்கிய கடைவீதிகளின் இருபுறமும் கார் நிறுத்துமிடம் உள்ளது. இதில் நிறுத்த இடமில்லாத கார்கள், குறிப்பாக அரசியல்வாதி அல்லது அதிகாரிக்குச் சொந்தமெனில், போலீஸýக்கு அஞ்சாமல் சாலையிலேயே நிறுத்தப்படுகிறது, போக்குவரத்துக்கு பெரும் இடையூறாக!

தமிழகத்தின் நகரங்களில் உள்ள பல பள்ளிகள் (இங்குதான் அதிகாரிகளின் குழந்தைகள் படிக்கிறார்கள்) பெற்றோரின் கார்களை, குழந்தைகளை ஏற்றிச்செல்லும் ஆட்டோக்களை தங்கள் வளாகத்துக்குள் அனுமதிப்பதே இல்லை. இத்தனைக்கும் அந்தப் பள்ளியில் மிக விசாலமான விளையாட்டுத் திடல், கார்நிறுத்த வசதிகள் இருக்கின்றன. இத்தனை வாகனங்களும் சாலையில் நிறுத்தப்பட்டு, காலை மாலை இருவேளையும் சுமார் ஒருமணி நேரத்துக்கு அப்பகுதியில் போக்குவரத்து நெரிசல் ஏற்படுகிறது.

இதே நிலைமைதான் கல்யாண மண்டபங்களிலும். நகரின் முக்கியப் பகுதியில் பிரம்மாண்டமான கல்யாண மண்டபங்கள் உள்ளன. வருபவர் அனைவரும் காரில் வருகிறார்கள். மண்டப வளாகம் கொள்ளாமல் சாலைகளில் நிறுத்தப்படும் கார்கள் மூலம் ஏற்படும் போக்குவரத்து நெரிசலால் பொதுமக்களுக்கு ஏற்படும் இடையூறும் காலதாமதமும் சொல்லிமாளாது.

கார் வைத்திருப்பதாலோ, சாலை வரி கட்டுகிறார் என்பதாலோ ஒருவர் பொதுமக்களுக்குச் சொந்தமான பொதுஇடத்தை-சாலையை-அடைத்துக் கொண்டு பார்க்கிங் வசதி பெற முடியுமா? அதைத் தனது அடிப்படை உரிமையாகக் கோருவது சரியாகுமா?

கார்களை நிறுத்துவதற்கான பலஅடுக்கு மாடிகளைப் பிரத்யேகமாக அமைத்துத் தர வேண்டிய பொறுப்பு கார்களைத் தயாரித்து வீதிகளில் விடும் நிறுவனங்களுக்கும் உண்டு அல்லவா! தங்கள் சொந்தப் பணத்தில், சொந்தமாக இடம்வாங்கி, வசதி செய்து தர வேண்டிய அவர்களது கடமையை நகராட்சி, மாநகராட்சி மீது திணிப்பது சரியல்ல.

சாதாரண நகரத்தைக்கூட கார்கள் படாதபாடு படுத்துகின்றன. அண்மையில் ஒசூரில் 500 நானோ கார்கள் முன்பதிவு செய்தவர்களுக்கு விநியோகம் செய்யப்பட்டன. மொத்தம் 4000 நானோ கார்கள் ஒசூரில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. ஏற்கெனவே அங்கு 20,000 கார்கள் உள்ளன. மிகச் சிறிய நகராட்சி இந்தக் கார்களுக்கான நிறுத்துமிடம் உருவாக்கித் தர வேண்டும் என்பது எந்த வகையில் நியாயம்? எந்த வகையில் சாத்தியம்?

கார் நிறுத்தும் அடுக்குமாடிகளைக் கட்டித்தர வேண்டிய பொறுப்பு, செலவு இரண்டிலும் கார் உற்பத்தி நிறுவனங்களைப் பொறுப்பேற்கச் செய்ய வேண்டாமா? நகரத்தை கார்களால் நிரப்பும் நிறுவனங்களின் சமூகப் பொறுப்புதான் என்ன?

இந்த வேளையில்தான் என்ரிக் பெனலோசா சொல்வதை மீண்டும் நினைத்துப் பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது: ""கார் பார்க்கிங் என்பது ஒரு குடிமகனின் அரசியல் சாசன உரிமை அல்ல. அது தனிப்பட்ட நபர்களின் பணத்தைக் கொண்டு, தனிப்பட்ட இடத்தில் தீர்வு காணப்பட வேண்டிய, தனிப்பட்ட பிரச்னை''.

கார் வாங்கும் சக்தி ஒரு சிலருக்கு இருக்கிறது என்பதாலேயே பெரும்பாலான குடிமக்களால் நடைபாதையில் நடக்கவே முடியாதென்றால் அது...

அய்யோ தற்கொலயா..?

எல்லோரும் கொசுவத்தி சுத்துராங்க அதான் நானும் கொஞ்சம் சுத்தலாம்னு முடிவு பன்னிட்டேன் (யாருப்பா அது மொரைகிரது அப்படி எல்லாம் பாக்கபிடாது சரியா) நானும் மொக்க போடனும் மொக்க போடனும்னு நெனகிரேன் முடியல ஆன இன்னக்கி முடிவோட வந்து இருக்கேன், படிக்கிர உங்க கன்னுல எல்லம் பொக வர வைக்காம விடுரது இல்லனு முடிவு பன்னிட்டேன் ( யாருப்பா அது இவுரு பெரிய விஜய் ஒருமுற முடிவு பன்னிட்ட மாதிக்கவே மாடாருன்னு சொல்ரது) சரி சரி ரொம்ப மொக்க போட்ரனா ஒகே விசயத்துக்கு பொகலாம்.

ஒரு பத்து வருசத்துக்கு முன்னலா நான் கல்லூரியில் படிக்கிர காலத்துல (அப்பாட நாமலும் காலேஜ் எல்லாம் படிச்சத சொல்லியாச்சி வரலாறு முக்கியம்ல அதான் பதிவு பன்னிட்டேன்) எல்லா பசங்களயும் போல நாமலும் ஒரு செட்டு வெச்சிக்கிட்டு (பெரிய சேவிங் செட்டு) அலப்பர பன்ரது ஊர் சுத்தர்துன்னு ஜாலியா பொய்கிட்டி இருந்தது. அப்ப மாடல் எக்ஸாம் அதனாள இந்த வீக் யாரும் ஊருக்கு போகக் கூடாது எல்லோரும் இங்கயே ரூம்ல தங்கி எக்ஸாம்க்கு படிக்கனும்னு ஏகமனதா முடிவு பன்னிட்டோம்.

நாம படிக்கனும்னு முடிவு பன்னிட்டாலும் அப்படியே படிசிட்டு தான் மருவேள பாப்போம் பாரு வலக்கம் போல ஒரு நாதாரி அரம்பிச்சான் எலேய் இந்த எக்ஸாம் என்ன செமிஸ்டர் எக்ஸாமா? மாடல் எக்ஸாம் தன்னே அதுக்கு ஏண்டா எல்லோரும் இப்படி ஃபிலிம் காற்றீங்க வாங்கடா நம்ம ஜோதிக்க அக்கா நடிச்ச சினேகிதியே படம் ஒடுது நைட் போய்ட்டு வரலாம்னு ஒரு பிட்ட போட்டான் அந்த நாதாரி. சரி நைட் சினிமா போய்டுவோம்னு ஒருவளியா முடிவு பன்னிட்டு கிண்டலும் கேலியுமா வலக்கம் போல அரட்ட போய்ட்டு இருங்க்கும்போது ஒருதன் அடுத்த பிட்ட போட்டான் மாப்ள நம்ம கெமிஸ்ட்றி சுரேஷ் லாஸ்ட் வீக் கொடைக்கானல் போய்ட்டு வாந்தான்ல பக்கா கிலைமட்னு சொன்னாண்டானு திரிய கிலிச்சி போட அப்படியே பத்திகிச்சி.

நைட் ஜோதிகா அக்காவ பாத்துட்டு அப்படியே பஸ் ஏர வேண்டியதுதன் நளைக்கு விடியர்து கொடைகானலாதான் இருக்கனும்னு சங்கத்துல முடிவு எடுதாச்சி. எங்க செட்ல ஒரு சாம்பாரு அதுமட்டும் நா படிக்கோனும் மாடல் எஃஸாம்ல நல்ல மார்க்கு எடுத்தா செமிஸ்டர் எஃஸாம் ஈசியா இருக்கும் அப்படின்னு சொன்னுசி லூசு. அவனாடா நீயி அப்ப ரூம பத்ரமா பாத்துக்க அப்புறம் இன்னொரு முக்கியாமான விசயம் நல்லா படிச்சி மாடல் எஃஸாம்ல யுனிவெர்சிடி ரேங்க் எடுக்கனும் சரியானுட்டு நாங்க நாலு பேரும் கெளம்பிட்டோம்.

வெள்ளி நைட் சினிமா முடிச்சி பஸ்ஸு ஏறி சனி, ஞாயிறு கொடைக்கனல்ல சுத்திட்டு ஞாயிறு நைட் பஸ்ஸ புடிச்சி திங்கள் காலைல காலேஜ் வந்து எஃஸாம் எழுதனும்னு பிளான். கொடைக்கனல்ல ரெண்டு நாள் சுத்திட்டு ஞாயிறு நைட் 9.30 இருக்கும் பஸ்ல ஏறி வத்தலகுண்டுக்கு டிக்கட் வாங்கிட்டு அசதில அப்படியே ஒக்கார்ந்து இருக்குந்தோம். பஸ்ஸும் கெலம்பிடிச்சி காலைலேர்ந்து ஊர் சுத்துன அசதில அப்படியே எல்லோரும் தூங்கிட்டோம். வழியில பஸ்ஸு ஒரு எடத்துல நின்னுச்சி. கொடைக்கானல் மலை ஏரும்போது ஒரு எடத்துல டீ குடிக்க நின்னுச்சி. திரும்பி வரும்போதும் ஒரு எடதுல பஸ் நின்னது அந்த நேரத்துல தூங்கிட்டு இருந்த நான் மட்டும் கன்ன முழிச்சி பார்தேன், பஸ் டீ கட முன்னால நின்னது நான் மட்டும் கீழ எரங்கி போய் கடைல நாலு டீ சொல்லிட்டு திரும்பி பார்த்தா பஸ்ஸக் கானோம்.

கடகாரர்கிட்ட விசாரிச்சா அவரு இது பஸ் ஸ்டாப், டீ குடிக்க நிப்பாற்ற இடம் இல்லனு சொல்லிட்டாரு நைட் 10.30 மனி கொஞ்ச நேரதுல அவரும் கடைய மூட ஆரம்பிசிட்டாரு அந்த நேரம்பார்த்து கொடைக்கனாலுக்கு போர பஸ் ஒன்னு வந்த்தது, சரி எதுக்கு இந்த நடுக்காட்ல நிக்கனும் பேசாம இந்த பஸ்ஸ புடிச்சி கொடைக்கானல் பஸ்டாண்ட் பொய்டுவோம் அங்க இருந்து வேர பஸ் புடிச்சி மலய விட்டு கீல பொய்டலாம்னு முடிவு பன்னி பஸ்டாண்ட்க்கு 11.00 மனிக்கு போய்ட்டேன்.

அங்க போனா ஒரு பஸ்கூட இல்ல அக்கம் பக்கம் விசார்ச்சா லாஸ்ட் பஸ் 9.30க்கு போய்டுசின்னு சொன்னாங்க, ஆஹா! நாம போனதுதான் கடைசி பஸ் போல. சரியான குளிறுவேர ரூம் போட்டு தங்கலாம், ஆனா நாளைக்கு காலைல எஃஸாம் என்ன பன்ரதுன்னு ஒன்னுமே புரியல. பக்கதுல்ல இருந்த கடகாரர் கிட்ட விசயத்த சொன்னதும் அவர் ஒரு ஐடியா கொடுதார். ஒரு ரோட்ட காட்டி அந்த ரோட்ல நேரா போய் ரைட் எடு அப்புரம் லெஃப்ட் எடுன்னு என்னமோ சொன்னாரு அப்படி போனா மூஞ்சிக்கல்னு ஒரு ஏரியா வரும் அங்க இருந்து காய் கறி ஏதிகிட்டு லாரிங்க எல்லம் போகும் அதுல எப்படியாவது மலைய விட்டு எரங்கிடீங்கன்னா அப்பால நீங்க வேர பஸ்ஸ புடிச்சி போய்டல்லம்னு ஒரு பக்கா ஐடியா கொடுதார்.

சரின்னு நானும் அவர் காட்ன வழியில மூஞ்சிக்கல்ல நோக்கி வேகமா நடக்க ஆரம்பிச்சேன், பயங்கரமான குளிறு கை கால் எல்லாம் நடுக்க ஆரம்பிச்சிருச்சி. கூட வந்த நாதாரிங்க, ஒருத்தன் கானாம போய்ட்டானேன்ற அக்கற கொஞ்சம் கூட இல்லாம விட்டுட்டு போய்டானுவலேன்ர கடுப்புல வேக வேகமா மூஞ்சிக்கல்ல நோக்கி நடந்திக்கிடு இருக்கேன். அந்த நேரத்துல்ல வழியில ஒரு மூனு ஆலுங்க வந்தாங்க அவிங்கல பாக்கும் போது உள்ளூர் காரங்க போல தெரிஞ்சது, அவிங்க எங்கிட்ட ரொம்ப மரியாதயா தம்பி இந்த நேரத்துல இந்த வழியில எங்க போரீங்க அப்படின்னு கேட்டங்க, எனக்கு ஏற்கனவே குளிறு + பசங்க வேர விட்டுட்டு போய்ட்டனுங்கன்ற கடுப்புல நான் எங்க போனா உனக்கு என்ன உன் வேலய பாருன்னுட்டு நடக்க ஆரம்பிசேன். வில்லங்கம் ஆரம்பிச்சிடுச்சி அந்த மூனு பேரும் என்ன புடிசிக்கிட்டாங்க. உன்மைய சொல்லு என்ன பிரச்ன உனக்கு வீட்ல எதாவது பிரச்னயா அல்லது எதாவது பரிச்சைல பெயிலாயிட்டயா அல்லது காதல் தோல்வியா என்ன பிரச்சினை ஏன் தற்கொல பன்னிக்க போற அப்படின்னு சொன்னதும் எனாக்கு பக்குனு தூக்கி போட்டுச்சி என்னாது தற்கொலய்யா யாருயா சொன்ன உனக்குனு உன் வாய்ல வசம்ப வெச்சி தேய்க்க அப்படின்னு மனசுல நெனசிக்கிட்டு இதுக்கு மேல வேலைக்கு ஆகாது எல்லா விசயதயும் சொல்லிட வேண்டியதுதான்னு எல்லாத்தயும் சொல்லிடேன்.

அதுக்கு அவைங்க கேட்டங்க பாரு ஒரு கேள்வி எப்பா தல சுத்த ஆரம்பிசிருச்சி. என்னாது மூஞ்சிக்கல் போரியா இப்படியே போனா யெமலோகம் தான் போவ மூஞ்சிக்கல் போக மாட்டன்னாங்க என்னய சொல்ரன்னு வெவரம் கேட்டா நீ போய்ட்டு இருகுர ரூட்ல இன்னும் கொஞ்சம் போனா பெரிய பல்லம் தான் இருக்குன்னாங்க ஆஹா வழி தவரிட்டோம் போலன்னு நென்ச்சிகிட்டு இல்ல அந்த கடைகாரர்தான் சொன்னருன்னு சொன்னா நம்ப மாற்றாங்க, என்னப்பா நீயி டூர் வந்தேன்னு சொல்ர ஆன ஒரு லக்கேஜ் பேக் இல்ல ஒன்னும் இல்ல எப்படி நம்பர்துன்னு கேக்குராங்க யோவ் எல்லா பேக்கும் பசங்கலோட பஸ்ல போயிடுசியான்னு சொன்னா நம்ப மாற்றாங்க, உன்மய சொல்லு எங்க ஏரியால தற்கொல நடகர்த எங்கலால அனுமதிக்க முடியாது, உன்மைய சொல்ரயா இல்லய போலீஸ் ஸ்டேசன் வரயா அப்படின்ராங்க என்னாது போலீஸ் ஸ்டேசனா என்னடா தொல்லயா போச்சின்னு ஐயா ராசா தற்க்கொலை எல்லம் பன்னிக்க வரல டூர் தான் வந்தோம் நம்பிக்க இல்லனா இந்தா என் காலேக் ஐடி கார்ட் பாருன்னு குடுத்தேன் ஐடி பார்துட்டு சரி ஒகே வா உன் காலேஜிக்கு போன் பன்னுவோம் அவிங்க ஒரு பிரசினயும் இல்லன்னு சொன்ன விட்டுரோம்ன்னு சொன்னானுவ, யோவ் மனி என்ன ஆகுது பாருங்கயா நைட் 1.30 இந்த நேரத்துல காலேஜ்ல ஒரு ஈ கக்கா கூட இருக்கது அங்க போன் பன்னி என்ன பன்ரது.

வேனும்னா ஒன்னு பன்னுங்க எங்க வீட்டு நம்பர் தர்ரேன் எங்க வீட்ல எந்த பிரசினையும் இல்லன்னு சொன்னா என்ன விட்டுடனும்னு ஒரு ஜெண்டில்மேன் அக்ரிமெண்ட் போட்டுட்டு வீட்டு நம்பெர் குடுத்தேன். இப்ப போல செல் போன் எல்லாம் அப்ப கெடையாது ஒரே வழி டெலிபோன் பூத்தான் நடுராதிரில போய் ஒருதன எழுப்பிட்டு வந்து பூத்த தொரந்து எங்க வீட்டுக்கு கால் பன்னி எந்த பிரசினையும் இல்லன்னு சொன்னதும் தான் நம்பினாங்க.(வீட்ல எனக்கு வண்டி வண்டியா அர்சன கெடைச்சது எல்லாம் தனி கதை) ஒகே சரி என்ன விடுங்கடா நா போரேன்னு சொன்னா ரொம்ப நேரமாய்டுசி இதுக்கு மேல மூஞ்சிக்கல்ல எந்த வண்டியும் இருக்காது, அதானால இங்க நைட் தங்கிட்டு காலைல கெலம்புங்கன்னு சொன்னங்க குலிரு தாங்க முடில ஒகேன்னு சொல்லிட்டேன் அவிங்கலே ஒரு ரூம் அரேன்ஃஜ் பன்னி கம்பலி போர்வை எல்லாம் குடுத்தாங்க நல்லா தூங்கி காலைல எழுந்தேன் டீ வாங்கி குடுதாங்க சுடுதன்னி இருக்கு வெனும்னா குலிங்கனாங்க ஆனா நா குலிக்கல கைகால் மட்டும் கலிவிட்டு கெலம்பிட்டேன் காலை டிஃபன் வாங்கி கொடுதுட்டு பஸ் ஏத்தி விட்டாங்க ஒரு வழியா ரூம் வர்ரதுக்கு சாயங்காலம் அகிடுச்சி ரூம் வந்ததுமே பசங்க மெல செம கடுப்பு இப்படி பாதில்ல விட்டுட்டு வந்துட்டங்கலேன்னு, ரூம் வந்து பார்தா படிக்கிர புல்ல சாம்பாரு அதான் டூர் வரல படிக்கனுன்னு சொன்னுச்சே அதே சாம்பாரு தான் தலைல ஒரு குண்ட தூக்கி பொட்டுச்சி.

என்னென்னா சாம்பாரு சொன்னுச்சி என்ணடா மாப்ல நீ மட்டும் வந்துருக்க உன் கூட வந்தவங்க எல்லாம் எங்கடா ன்னா பாருங்க எனக்கு ஒன்னும் புரியால, என்னாது இன்னும் அவங்க ரூம்முக்கு வரலயா என்னடா சொல்ற ன்னா ஆமா அவங்க எஃஸாம்க்கு கூட வரல அப்படின்னு சொன்னா சாம்பரு. அப்புரம் ஒரு வழியா நைட் 10.00 மனிக்க அந்த மூனு பேரும் வந்தாங்க வந்தவிங்க என்ன பார்த்து ஷாக் ஆய்ட்டாங்க, என்னடா இங்க இருக்கேன்னு, அப்புரம் தற்க்கொல பன்னிக்க போன விசயத்த எல்லம் சொன்னதும் அவிங்க என்ன சொன்னங்க தெரியுமா பஸ்ல கொஞ்சம் தூரம் போய்ருக்கங்க அப்ப பார்து ஒருதன் தூக்கத்லேர்ந்து முலிச்சிருக்கான் என்ன கானோன்னதும் அங்கயே பஸ்ஸ நிப்பட்டி கண்டக்டர் கிட்ட விசாரிசதும் நா முன்னால ஒரு ஊர்ல எரங்குன விசயத்த சொல்லியிருக்காரு அவுங்க உடனே பஸ்ஸ விட்டு எரங்கி லாரி புடிச்சி நா பஸ்ஸ விட்டு எரங்கின எடத்துக்கு வந்திருக்காங்க என்ன அங்க கானோன்னதும் எங்க எங்கயோ தேடியும் கெடைகலன்னதும் கொடைக்கனல் போலீஸ் ஸ்டேசன் போய் கம்ப்லைண்ட் பன்னிட்டு அவங்க கூடயும் போய் தேடியிருக்கங்க அப்பயும் கெடைக்கல, உடனே போலீஸ் அங்க்கில் சொல்லி இருக்காரு காலேஜ் பசங்கலா வேர இருகீங்க எங்க பார்தாலும் தேடியாசி இன்னும் கெடைக்கல இதுக்கு மேல ஏதாவது பல்லதுல்ல பாடி கெடைக்குதானு செக் பன்னிடு சொல்ல்ரோம் நீங்க கெலம்புங்கன்னு சொல்லியிருக்காரு நம்ம பய புல்லைங்க அழுதுகிட்டே ஊர் வந்து சேர்ந்துருக்குங்க. அப்புரம் கொடைகானல் போலீஸ் ஸ்டேசனுக்கு போன போட்டு ஆள் கெடைச்சிருச்சி தேட வேனாம்னு சொன்னோம். இந்த அனும்பவத்த என்னால எப்பவும் மரக்க முடியாது.

டிஸ்க்கி: மருனாள் காலேஜ்ல நாலு பேரும் ஆலுக்கு ஒரு மெடிகல் சர்டிஃபிகேட் வாங்கிட்டு போய் எங்க துறை தலைவகிட்ட போய் நின்னது, அதுக்கு அவரு அது எப்படிடா எப்ப பார்தாலும் உங்க நாலு பேருக்கு ஒன்ன உடம்பு சரி இல்லம ஆகுதுன்னு கேட்டத சமாலிச்சாது எல்லாம் தனி கதை.